Takarazuka Camp – zobacz za:

1. Retransmisja: 05.08.2020 godz. 18:00

Zapraszamy do  obejrzenia o spektaklu TAKARAZUKA CAMP realizowanego przez Krakowski Teatr Tańca. Spektakl inspirowany jest teatrem japońskim, który stał się punktem wyjścia do rozważań na temat teatralności płci, konstrukcji płci kulturowej oraz stereotypowego postrzegania płci przez społeczeństwo.

Spektakl będzie dostępny na kanale You Tube jedynie przez 1 dzień – w dniu retransmisji. Tego dnia zapraszamy również na spotkanie z choreografem.

2. Spotkanie online z omówieniem - 05.08.2020 godz. 19.15

Spotkaj się z choreografem spektaklu. Posłuchaj o twórczych ścieżkach powstawania utworu, zajrzyj za kulisy pracy choreograficznej.  Poznaj kompozycyjne elementy spektaklu. Gdziekolwiek jesteś – zrób przerwę na sztukę i  dołącz do naszego spotkania on-line.

Aby wejść na spotkanie, o określonej porze należy kliknąć w link poniżej. Połączymy się za pomocą aplikacji ZOOM (korzystając z niej na tablecie/telefonie należy ją wcześniej zainstalować za strony www.zoom.us). To bardzo proste. W razie wszelkich problemów - piszcie do nas - pomożemy.

Będziemy mogli się wszyscy słyszeć i widzieć, ale możesz zdecydować o tym, czy będziesz mieć włączoną kamerę i mikrofon podczas spotkania.

3. O spektaklu

Reżyseria i choreografia: Eryk Makohon

Scenografia i kostiumy: Eryk Makohon
Wizaż: Ewa Skoczeń - Citko
Występują: Pamela Bosak, Angelika Mizińska, Magdalena Skowron, Paweł Łyskawa,  Adepci teatru: Renata Bobel, Anna Ferenc, Aniela Pramik, Dobrochna Sobek, Magda Targosz, Katarzyna Augustyn, Sylwia Chrząszcz, Agata Czyż, Olga Kalarus, Monika Kareł, Amelia Letniowska, Agnieszka Rajca

Producent: Stowarzyszenie Krakowski Teatr Tańca

Spektakl inspirowany jest teatrem japońskim - popularną rewią żeńską – Takarazuka, działającą w mieście o tej samej nazwie od prawie stu lat. Specyfika i oryginalność teatru, w którym wszystkie role, zarówno męskie jak i żeńskie odgrywają kobiety, stały się punktem wyjścia do rozważań na temat teatralności płci, konstrukcji płci kulturowej oraz stereotypowego postrzegania płci przez społeczeństwo. Kandydatki na „takarazinki” przygotowują się przez dwa lata w specjalnej szkole do odgrywania ról męskich i ról kobiecych. Przyswajają sobie kata, czyli charakterystyczne dla danej płci formy gramatyczne, sposoby zachowania, gesty, mimikę. Dla twórców spektaklu ciekawym zagadnieniem jest jednak odgrywanie ról kobiecych przez kobiety. Teatr Takarazuka wydaje się bowiem doskonale potwierdzać tezę Simone de Beauvoir: „nie rodzimy się kobietami – stajemy się nimi”.

„W „Takarazuka camp” dochodzi do spotkania kultur i twórczego przetworzenia wzorca. W tym wypadku następuje przeniesienie cech właściwych kulturze dalekowschodniej na grunt polskiej (…) na styku dwóch odmiennych kultur może wytworzyć się trzecia, zawierająca nowe wartości (…) spektakl stanowi dowód na to, jak bardzo inspirująca potrafi być kultura japońska z całą swoją różnorodnością, wysokim poziomem kreowania świata przedstawionego czy zabawą w konstruowanie płci kulturowej.”

(Małgorzata Wielgosz, Teatralne rozgrywki między kobiecością a męskością inspirowane japońską rewią Takarazuka [w:] Inspirująca i inspirowana. Podkultura japońska, pod red. Adrianny Wosińskiej)

Skip to content